برداشت و گفت : من با على بيعت مىكنم . 11 - محمد بن فضيل گويد : از ابو الحسن عليه السّلام سؤال كردم تفسير « هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ » چيست ، فرمود : ايمان مستقر آن است كه تا روز قيامت ثابت است ولى ايمان عاريه و مستودع قبل از مرگ از وى سلب مىگردد . 12 - صفوان گويد : امام ابو الحسن عليه السّلام فرمود : امام صادق فرمودند : مستقر گروهى هستند كه ايمان آنها ثابت است و در دلها جاى گرفته است ، ولى مستودع كسانى مىباشند كه ايمان مىآورند ولى بعد از آنها گرفته مىشود . 13 - ابو الحسن اول عليه السّلام در معنى مستقر و مستودع فرمودند : مستقر يعنى ايمان ثابت و مستودع يعنى عاريه . 14 - احمد بن محمد گويد : ابو الحسن دوم عليه السّلام در بنى زريق توقف كردند و با صداى بلند به من گفتند اى احمد هنگامى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله درگذشتند مردم كوشش كردند كه نور خداوند را خاموش كنند ولى خداوند بوسيله امير المؤمنين عليه السّلام نور خود را روشن نگهداشت . بعد از درگذشت ابو الحسن عليه السّلام على بن ابى حمزه و ياران او خواستند نور خدا را خاموش كنند ، ولى خداوند هم چنان نور خود را روشن و فروزان نگه مىدارد ، اهل حق هنگامى كه يك نفر داخل آنها شود خوشحال مىگردند ، و اگر يكى از ميان آنها برود بىتابى نمىكنند . زيرا آنها در عقيده خود ثابت هستند ، ولى اهل باطل هر گاه يكى با آن‌ها همكارى كند خوشحال مىشوند و اگر كسى آنها را ترك كند بىتابى مىكنند ، براى اينكه آنها در عقيده خود شك دارند ، خداوند مىفرمايد : فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ ، امام صادق عليه السّلام فرمود : مستقر يعنى ثابت مستودع يعنى عاريه . 15 - محمد بن مسلم گويد : از امام عليه السّلام شنيدم فرمود : خداوند گروهى را مؤمن آفريده كه زوالى در ايمان آنها نيست ، و گروهى هم كافر خلق شده‌اند كه آنها هم هميشه كافر مىباشند ، جماعتى هم حد وسط هستند اگر بخواهد كامل مىكند